Jest kilka ciekawostek dotyczących języka ukraińskiego, z którymi warto się zapoznać. Najstarszy zabytek piśmiennictwa ukraińskiego pochodzi z 988 r., kiedy to władca ówczesnego Kijowa przyjął chrzest.
Ponieważ został ochrzczony w obrządku wschodnim, do dziś widzimy tego skutki – mianowicie język ukraiński jest zapisywany przy pomocy zmodyfikowanej, narodowej wersji cyrylicy. Alfabet ukraiński składa się z 33 liter, z których dwie są charakterystyczne tylko dla alfabetu ukraińskiego. Pierwsza z nich wygląda niemalże jak stosowane w Polsce „i” drugi zaś swoisty ukraiński znak to analogiczny symbol – jednak posiadający dwie kropeczki na górze. Jeśli porównamy zaś alfabet ukraiński z współczesnym alfabetem rosyjskim (czyli z grażdanką) zobaczymy, że poza dwiema dodatkowymi postaciami zapisu „i” – brakuje np. znaku twardego lub literki „ё”, którą odczytujemy jako „ju”.
Interesujące może być również to, że w ukraińskim mamy aż pięć czasów. W polszczyźnie mamy ich tylko trzy. W ukraińskim są to: teraźniejszy (теперішній), przeszły (минулий), zaprzeszły (давноминулий), przyszły prosty (простий майбутній), przyszły złożony (складний майбутній).
Ukraińcy nie stosują też samogłosek nosowych (z których na wschodzie słynie polszczyzna, gdyż wzbudza to u innych narodów słowiańskich nieodmienne skojarzenia z językiem francuskim). Mamy na myśli ą i ę. Czyli nosowe „o” i nosowe „e”. Zanikły one w trakcie rozwoju historycznego języka ukraińskiego.
Podobnie jak w innych językach słowiańskich – należy być ostrożnym, gdy słyszymy jakieś słowo, które brzmi podobnie do polskiego. Dajmy przykład: słowo „nagły” w ukraińskim ma podobne znaczenie do sensu tego słowa w rosyjskim, a nie w polskim. Oznacza ono… kogoś bezczelnego.
Nasze biuro tłumaczeń pozwoli Ci uniknąć nie tylko takich nieporozumień. Możesz na nas liczyć. Biuro tłumaczeń języka ukraińskiego – zapraszamy do kontaktu.
